|
Als kunstenaar maak je in je leven nogal wat
mee! Klik op een titel
voor een verhaal.
Zwaardvis (1)
Ik besluit een schilderij te gaan maken van een
zwaardvis, verschrikkelijke beesten zijn dat! Die hakken "zjoef,
zjoef, zjoef" in het rond, en alles en iedereen is dan aan
stukken, het water verandert dan in één grote bloedplas... en
dan maar smullen van het gehakt. Het wordt dus een heel
bloederig schilderij! Ik schilder zoals de zwaardvissen hakken
en het is dus snel klaar.
De volgende dag komt er een man
de Hoedensalon binnen, hij zoekt een rode hoed met witte
stippen. Maakt niet uit wat ie kost,’ mompelt hij. Dat is geen
enkel probleem,' zegt Caroline, 'hebben wij hem niet dan maak ik
hem wel voor u.’
Plotseling valt zijn oog op mijn bloederige schilderij van de
zwaardvis. ‘Ik ben dol op zwaardvis,’ zegt de man.
(Ik had het schilderij tijdelijk beneden in de Hoedensalon
gezet, tezamen met nog een stapel andere schilderijen, ze zouden
namelijk worden opgehaald voor een expositie van agressieve
zeevisschilderijen.) ‘Is dat schilderij te koop?’ vraagt de man.
De man is erg onsmakelijk dik en hij heeft een merkwaardig
opgezwollen voorhoofd. Een adderachtige tong, die tussen zijn
dikke lippen te voorschijn komt, lijkt smachtend naar het
schilderij te likken.
‘Ik ben dol op zwaardvis,’ kreunt de man wederom.
Toevallig kom ik juist binnenlopen en hoor wat de man zegt.
‘Nou, voor twintigduizend euro mag u het kopen,’ zeg ik.
Tienduizend, zegt de dikke man en het schilderij is verkocht.’
'Vijftienduizend en de deal is rond, antwoord ik.’
De man betaalt mij met klinkende munt en met Caroline spreekt
hij af wanneer hij zijn hoed kan komen ophalen. Blij fluitend
gaat hij, met het schilderij onder zijn arm, de deur uit.
Veertien dagen later komt hij, zoals blijkbaar afgesproken, de
rode hoed met witte stippen ophalen. Hij is in gezelschap van
een vrouw die nog dikker is dan hij, ze heet Bolala.
Zij wil ook een hoed maar
dan een blauwe met witte stippen.
‘Dat is geen enkel probleem, antwoordt Caroline, hebben wij hem
niet dan maak ik hem wel voor u.’
En... zij wil ook een schilderij, ze wil een schilderij van een
felblauwe zwaardvis.
‘Felblauwe zwaardvissen bestaan niet,’ zeg ik resoluut.
‘Oh... da’s erg jammer,' zegt Bolala zuchtend. 'Maar je kunt
toch wel een blauwe zwaardvis voor mij schilderen?’ vraagt ze
vervolgens met een mierzoet stemmetje.
‘Nou, vooruit dan maar, antwoord ik maar ik heb wel een
inspiratiebron nodig.’
‘Geen probleem, zegt de dikke man, wij hebben een leuke dochter
die in de auto op ons zit te wachten en...’
Klik
hier voor het vervolg (slot)!
Jozef Bloks
(herschreven juli 2010)
Uit Hoedensalon
2 met Annabelle 2001
|