In dit museum staan circa ........ kunstwerken afgebeeld!

Als kunstenaar maak je in je leven nogal wat mee! Klik op een titel voor een verhaal.

Het Witte Laken

Het zal rond een uur of vijf 's middags zijn geweest, de Philips fabrieken sloten hun poorten, het was druk op de weg, spitsuur. Duizenden arbeiders haasten zich fietsend naar huis. Het was winter en de straatlantaarns waren al aan. Ik was een jaar of zes en was te voet op weg naar huis.

Een dame op een fiets reed een tiental meters voor mij een kruispunt over. Een vrachtwagen die rechtsaf sloeg, zag haar niet. De fietser werd vermalen onder de zware wielen van vrachtwagen. Ik hoorde het geluid van krakend metaal en een gemoorde kreet.

Toen ik dichterbij kwam zag ik een verwrongen fiets en een omgekiepte boodschappentas op de straat liggen. Een paar meter verderop lag het lijk van de dame omringd door appelen, peren, een pak waspoeder en een kapotte melkfles. Haar hoofd was veranderd in een plak donkerrode smurrie. Een stilleven in een grote plas met bloed. Wel een vreemd gezicht, zo vond ik toen. Toegesnelde omstanders gooiden er even later een wit laken overheen. Zo'n ongeluk gebeurd in een flits maar ik had het duidelijk allemaal zien gebeuren. Het engste vond ik nog dat witte laken.

Fietsende mensen reden voorbij en keken om. Je hoorde ze tegen elkaar praten. Wat zou daar gebeurd zijn... wat ligt daar onder dat witte laken? Ze fietsten maar snel door.

Nog jarenlang is mij dat beeld van dat witte laken, dat daar zo luguber op het asfalt lag, blijven achtervolgen want ik wist dat er een dame onder lag. Een dame zonder hoofd!

Een vriendin van mij woonde dicht bij een kruispunt. Op een dag hoorde ze een harde klap. Ze rende de trap af en deed de voordeur open. Het hoofd van haar huisarts, met zijn ogen wijd open, rolde langzaam aan haar voorbij.

Jozef Bloks - Juli 2001 (Herschreven November 2009)

Uit notities 1957 - 2009