In dit museum staan circa ........ kunstwerken afgebeeld!

Als kunstenaar maak je in je leven nogal wat mee! Klik op een titel voor een verhaal.

Een Prinsessen Plas

Op bezoek bij prinses Blue in haar slot Knekelstein, waar Caroline een hoed komt afleveren (prinses Blue mag een keuze maken uit diverse ontwerpen).

Als ik de deur achter mij sluit, mompel ik in mijzelf ‘heerlijk toilet’ en fluitend ga ik de gang op richting Caroline en prinses Blue.                                                                                                       ‘Daar word je vrolijk van hè,’ zegt Blue, ‘dat lucht op!'                                                                 ‘Nou en of,’ zeg ik.                                                                                                                Blue heeft ondertussen een mooie paarse hoed, met een zwarte wuivende boa, uitgezocht. Ze is er erg mee in haar sas.                                                                                                                  ‘Wat kost deze hoed?’ vraagt ze aan Caroline.                                                                     ‘Vijfhonderd euro,’ antwoordt Caroline, ‘reis- en verblijfkosten natuurlijk inbegrepen.’                           ‘Ja natuurlijk,’ zegt Blue, ‘reis- en verblijfkosten inbegrepen.’                                                      ‘Nou…,’ zeg ik plotseling, ‘als ik van jou een portret mag schilderen..., zo gezeten op jouw gouden toilet, met die paarse hoed op met die zwarte wuivende boa, dan krijgt jij de hoed voor de halve prijs.’    Caroline kijkt mij een beetje vreemd aan, blijkbaar vindt ze het maar een merkwaardig voorstel. Blue vindt het echter een eerlijke deal en samen gaan we naar haar toilet. Ze zet zich neder op de gouden toiletbril. ‘Moet ik mijn broek omlaag doen?’ vraagt ze.     ‘                                                                       Nee, dat hoeft niet,’ zeg ik, ‘tenzij… dat je echt iets moet.’                                                         ‘Nou, van die chocolademelk moet ik altijd wel ontzettend plassen,’ antwoordt ze.                               In mijn schilderskistje vind ik tussen de penselen een klein cassetterecordertje. Vlug druk ik de opnameknop in en neem het zeldzame gespetter en gekletter van een prinsessenplas op. ‘Dit is een zeer zeldzame geluidsopname, dit moet vriend Ruud horen!’ mompel ik in mijzelf. Blue zet ondertussen de paarse hoed met zwarte boa goed op haar hoofd en vliegensvlug maak ik een prachtig schilderij van een plassende prinses op een gouden toilet.                                                                                 ‘Klaar!’ zegt Blue.                                                                                                                    ‘Jij ook Jozef?’                                                                                                                       ‘Ja, het schilderij is klaar,’ zeg ik.                                                                                               Ze trekt haar broek omhoog en samen lopen we weer naar haar kamer. Blue betaalt zoals afgesproken de helft van de prijs van de hoed en wij nemen afscheid van Blue en slot Knekelstijn. De stoffige butler leidt ons weer door allerlei duistere gangen, trap op, trap af... naar de suite, behangen met veel goud en spinnenwebben, opent vervolgens de zware eikenhouten deur en laat ons uit. ‘Doei...’

Jozef Bloks - Juli 2001 (Herschreven November 2009)

Uit het boek "De Hoedensalon 1" 2001