In dit museum staan circa ........ kunstwerken afgebeeld!

Als kunstenaar maak je in je leven nogal wat mee! Klik op een titel voor een verhaal.

Driedimensionale kunstwerk voor een bankgebouw

Pieter Engels herinner ik mij als een docent die leven in de brouwerij bracht. Op onze eerste schooldag vertelde hij hoe hij in de jaren zestig beroemd was geworden... Op zekere dag had hij zijn lange haren afgeknipt, zich een kostuum laten aanmeten en met een dure portfolio onder de arm stapte hij zo een aantal bekende galerieën binnen. En... hij deed exact hetzelfde wat galeriehouders altijd bij kunstenaars doen*. Hij hield namelijk zijn portfolio voor hun neus en liet als een accordeon, die open en dicht gaat, vliegensvlug een aantal foto's van zijn werk zien. (U moet zich daarbij een soort 'Prr... geluid' voorstellen.) Daarna gooide hij zijn visitekaartje op het bureau en zei, terwijl hij op zijn dure Rolex keek, 'ik heb nu een afspraak met galerie X en als u een expositie van mij wilt dan moet u vanavond wel vóór negen uur bellen want anders gaat de deal niet door.' En weg was hij! Diezelfde dag boekte hij diverse tentoonstellingen in een aantal Amsterdamse topgaleries!

Op die bewuste eerste schooldag kwam een leerling die ik inmiddels al kende, te laat de klas binnen. 'Waarom ben jij zo laat?', vroeg Pieter Engels met een soort Sinterklaasstem. 'Nou mijn fiets ging kapot hakkelde de jongeman en...' 'Nou, als jij dit jaar je best doet en zorgt dat je overgaat dan krijg jij van mij een nieuwe fiets!,' antwoordde Pieter. Een jaar later werd 'de overgang naar het 2e jaar' ergens in een grandecafé gevierd. Op het hoogtepunt van het feest kwam Pieter Engels met een splinternieuwe fiets letterlijk het café binnengereden. 'Hier... alsjeblief, zei hij tegen mijn verbaasde klasgenoot, 'die had ik je toch beloofd!'

Hij stond er destijds ook om bekend dat hij met een roestige spijker, voor 100 gulden zijn handtekening op je (liefst nieuwe) auto kraste.

Het mooiste verhaal vond ik 'het driedimensionale kunstwerk voor een bankgebouw'! Hij was namelijk door een bank gevraagd om voor een nieuw filiaal een kunstwerk te maken. Het contract werd getekend en  kunstenaar Pieter Engels zou vóór het nieuwe gebouw van deze bank een drie dimensionaal kunstwerk realiseren ter waarde van 100.000 gulden. De directeur van deze bank was in zijn nopjes want hiermee zou hij wellicht hoog scoren bij de directie. De tijd vliegt, zal ik maar zeggen, en de openingsdatum begon al aardig te naderen. De bewuste directeur belde mijnheer Engels op en vroeg een beetje bezorgd of Pieter het kunstwerk wel op de afgesproken datum klaar zou hebben? 'Maakt u zich niet dik, antwoordde Pieter, zoals afgesproken zal het driedimensionale kunstwerk vóór het nieuwe filiaal van uw bank op de afgesproken datum er zijn!' Op de bewuste dag arriveerde Pieter Engels al 's morgens vroeg, voordat de officiële opening zou plaatsvinden, met een schop in zijn hand bij het nieuwe bankgebouw en begon ijverig in het gazon, een driedimensionaal gat te graven. De directeur was woedend! Het kwam tot een rechtszaak, de bank verloor en... Pieter Engels incasseerde 100.000 gulden. (Volgens mij had hij een hekel aan die bankdirecteur, aan die bank of aan allebei!)

Later heb ik ergens nog eens een bericht gelezen dat hij de Nederlandse Staat een voorstel deed. In ruil voor een X aantal miljoen gulden zou hij ophouden met kunst te maken en daarna zouden ze van hem geen last meer hebben. Of de Nederlandse Staat dit voorstel gehonoreerd heeft betwijfel ik maar dit vind ik dus wel Kunst met een hele grote 'K'! 

Jozef Bloks - November 2008

* Als je bij een galerie binnenstapt en je laat je werk zien (map met foto's) dan doen galeriehouders meestal 'Prr...' en zeggen dan 'interessant werk maar het past niet in onze collectie!' Dat is ook wel logisch want zij zoeken zelf wel naar 'interessant' werk. Het enigste wat je als kunstenaar kunt doen is op een of andere manier 'opvallen'! En dan komen ze vanzelf wel naar jou toe, of niet!