In dit museum staan circa ........ kunstwerken afgebeeld!

Als kunstenaar maak je in je leven nogal wat mee! Klik op een titel voor een verhaal.

Naaktmodel in de kantine (Deel 1)

Op de kunstacademie kregen wij natuurlijk ook modeltekenen. Allerlei dames en heren toonden ons hun naakte lichamen en de leraar wees ons op billen, borsten en spierbundels die wij dan zo natuurgetrouw mogelijk moesten leren tekenen. Mijn god, wat heb ik toch geleden want voor professionele modellen was er blijkbaar niet genoeg geld dus moesten wij ons vergapen aan oude blote mannen en vrouwen uit een of ander bejaardentehuis of gewoon van de straat geplukte exhibitionisten. Zo raakten wij dus meer gespecialiseerd in het tekenen van vetrollen en rimpels dan in echte spierballen. Maar goed, tussen al die verschrompelde bejaarden en potloodventers zat ook wel eens een mooi exemplaar. Zo stapte er op een ochtend een bloedmooi meiske de klas binnen. Ze ontdeed zich van haar kleding dat wil zeggen dat ze het beetje stof dat haar prachtige rondingen verhulde, langzaam als een striptiseuse van haar lichaam liet glijden. Vervolgens schopte ze het kledingstuk met een soepele beweging van haar voeten de klas in en stapte op het kleine podium. Nou... daar stond ze dan! Trots poseerde ze haar goddelijke lichaam. Iedereen werd er stil van ook de leraar zei niets. Na zo'n vijf minuten stapte hij weifelend op haar af en zei met schorre stem: 'nou jongens en meisjes, dit is Jannie en die eh... nou die moeten jullie vandaag dus tekenen.' Vervolgens legde hij het meiske uit hoe ze moest gaan staan, sjorde nog wat aan haar armen en benen totdat ze uiteindelijk in de door hem verlangde pose stond. Daarna liep hij met gebogen hoofd, mompelend dat hij even naar het toilet moest de klas uit. Toen hij weg was begon het meiske keihard te lachen en riep: 'wat een preutse bal gehakt is dat!' Nou, wij ook lachen en al snel konden we het heel goed met Jannie vinden. Ze was niet alleen een knap en prachtig geschapen meiske, ze was ook nog eens geestig want terwijl wij haar tekenden, vertelde zij het ene na het andere komische verhaal. De leraar hebben we niet meer teruggezien. Boven het klaslokaal was een soort balustrade met gordijntjes en regelmatig zagen wij een of andere docent er doorheen gluren. 'Wat een stelletje puriteinen zijn het toch, oude verrimpelde blote vrouwtjes daar kunnen ze nog wel tegen maar een kanjer zoals onze Jannie daar blozen ze van,' riep ik naar boven wijzend en de hele klas lag dan weer slap van het lachen. Ondanks dat het een gezellige boel was werden er ook prachtige tekeningen van haar gemaakt. Makkelijk nam ze de ene na de andere pose aan.

Jozef Bloks - Augustus 2008

Vervolg deel 2 (Klik hier)