|
Als kunstenaar maak je in je leven nogal wat
mee! Klik op een titel
voor een verhaal.
Het Gouden
Toilet
Op bezoek bij prinses Blue in haar
slot Knekelstein...
‘Heb jij een toilet?’ vraag ik.
‘Derde deur links, jongeman.'
Struikelend over allerlei rommel bereik ik
uiteindelijk het toilet. Ik vraag altijd naar het toilet als ik
ergens op bezoek ben, ook al hoef ik niets. Aan het toilet
herken je veel van de mensen. Vrouwen die alleen wonen, hebben
vaak een smerig toilet. Poepsporen in de pot; een bril vol met
spetters; rondslingerende lege rolletjes en vieze velletjes
toiletpapier; gore toiletborstels; uitpuilende toiletemmertjes
die in geen tijden zijn leeggemaakt... de overige details zal ik
u maar besparen. Mannen zijn vaak een stuk netter. Ja…, aan een
toilet herken je veel van de mensen!
Nou, aan dit toilet is niets op of aan te merken. Het huis (het
slot) is een rommeltje maar het toilet lijkt wel een paleisje.
Alles is er van goud en… blinkt! Gouden deurknoppen; gouden
toiletbril; gouden doortrekding; gouden toiletpapierding en nog
veel meer, zoals de lijst van een hartvormige spiegel, die
natuurlijk ook
van blinkend goud is. Ik doe mijn broek omlaag en ga zitten. Niet dat ik iets moet
maar gewoon lekker even zitten en de sfeer proeven. Er hangt
zelfs een gouden luchtje, dat uit een kastje (gouden kastje) komt
waarop met kleine gouden letters "Gold Parfum" staat. Heerlijk,
heerlijk, heerlijk! Ontspannen zit ik op de gouden bril en
mijmer in gedachten weg. "Wie zouden hier allemaal op dit toilet
gezeten hebben? Prinsen, prinsessen, koningen, koninginnen. Zou
prinses Diana hier ook opgezeten hebben of prinses Grace van
Monaco? Wel spannend allemaal!' Als kind, dacht ik dat koninginnen nooit naar het toilet hoefden
en ook geen spruitjes hoefden klaar te maken. Prinsessen wel!
Maar als je eenmaal koningin bent dan doet dat iemand voor je.
‘Hoe dan?’ vroeg eens een vriendje aan mij (het was een echte
wijsneus).
‘Nou, gewoon, begrijp je dat dan niet!’
Hij begreep het niet.
Er is zelfs een klein gouden televisietoestelletje, verborgen
achter een gouden deurtje. Ik stootte per ongeluk tegen het
deurtje en oeps... daar was een gouden televisietoestelletje. Ik
ontdek nog veel meer gouden kastjes met laatjes met daarin
gouden zeepjes in allerlei vormen… hartjes; sterretjes; roosjes
enzovoorts.
En kastjes met daarin gouden toiletpapier en doekjes met gouden
geurtjes.
'Heerlijk, dit is een fantastisch toilet. Zo'n toilet heb ik nog
nooit gezien! Dit toilet behoort zeker en vast toe aan een vrouw
met een gouden hart.'
Boven in het toilet zie ik op zo'n gouden trekharmonicading, een
gouden telefoon staan. Ik trek de telefoon naar beneden, naar mij
toe en bel Lucy.
'Waarom bel ik eigenlijk Lucy,' denk ik, 'en niet Ruby?
Misschien omdat ik een beetje met Lucy te doen heb. Ik mag haar
wel, maar ze is zo "je weet wel".' Ze neemt op en zegt; dat ze
druk in de weer is met de voorbereidingen van haar huwelijk met
die bolle Trafo. Ze klinkt ontspannen en zelfs vrolijk. Ik
vertel haar dat ik op slot Knekelstein ben en dat ik haar bel
vanuit een gouden toilet met een gouden telefoon.
Ze vraagt: ‘heb je wat verkeerds gedronken of zo?’
‘Nee... Lucy, het is allemaal echt!’
‘Hebben ze daar dan ook een gouden condoomaatje want mijn vriend
spaart allerlei soorten condooms? Een gouden condoom zou hij
fantastisch vinden.’
Ik zoeken en zoeken...
‘Nee Lucy, helaas, ik zie nergens een condoomaatje.’
'Jammer,' zegt ze met een diepe zucht, 'maar verder klinkt het
allemaal fantastisch. Ik kom dadelijk naar je toe.’
‘Nee, nee... niet doen, dat vind prinses Blue nooit goed. Blijf
jij maar lekker bij jouw lieve kleine dikkerd.’
‘Jammer, zegt ze wederom, ik had het graag allemaal willen zien.
We kletsen nog wat bij en doei...
Ik hang de gouden hoorn op de gouden haak, trek mijn broek
omhoog, doe mijn gulp dicht en trek door. Het water is gewoon
ordinair leidingwater... jammer, dat valt een beetje tegen!
Jozef Bloks - Juli 2001
(Herschreven November 2009)
Uit het boek
"De Hoedensalon 1" 2001
|