In dit museum staan circa ........ kunstwerken afgebeeld!

Als kunstenaar maak je in je leven nogal wat mee! Klik op een titel voor een verhaal.

Early in the Morning (deel 1)

Gisteravond ben ik naar het jaarlijkse Hoedenbal op Roestdijk geweest. Bea houdt eenmaal per jaar een Hoedenbal en nodigt mij dan ook steevast uit, wat ik heel aardig van haar vind. Het is er altijd heel gezellig en druk. Je ziet er van alles. Hoge hoeden; lage hoeden; petten; potten; baretten; theemutsen; feestmutsen; kletsmutsen; gewone mutsen, kortom een vrolijke boel. Er is veel drank, seks, drugs en rock & roll. Dus ik geniet met volle teugen. Op het Hoedenbal mag iedereen een keer met Bea een Hoedendansje doen. Dat is lachen, zeker laat op de avond, als ze al het nodige achter haar kiezen heeft.

Maar goed..., nu zit ik plotseling in Hilversum in een studio voor een radio-interview. Hoe ik hier terecht    ben gekomen weet ik niet. In ieder geval niet met een gouden koets. Met een slaperig lichtkloppend hoofd zit ik in een programma dat heet “Very early in the morning”.

Mijn uitgever zegt dat je als schrijvend kunstenaar ook aan publiciteit moet doen. Nou..., of dat zo early in the morning moet, betwijfel ik toch ten zeerste. Ik ben een nachtmens. Als ik mijn ogen even sluit ben ik nog steeds op Roestdijk en dans, heerlijk hangend in de armen van Bea, de laatste Hoedendans. In het programma zitten een directeur van een eierfabriek, zo'n opgezwollen man mét snor (beetje stoffige leeftijd), een balletdanseresje en ik. De presentator stelt allemaal domme vragen. Nu begrijp ik de titel van het programma ook! Wie luistert er nu zo vroeg in de ochtend (volgens mij is het nog nacht!) naar zo’n dom radioprogramma? Een verdwaalde eiertruckchauffeur misschien, de moeder van het balletdanseresje? En verder toch niemand! Iedereen (de normale mens) slaapt volgens mij nog. De presentator zegt dat hij mijn boeken erg interessant vindt. Vooral mijn laatste boek getiteld “de dode computerduif” alias “de nachtuil”, of wel “het vermoeide roodborstje”, vindt hij heel bijzonder.

De reden dat ik hier zo vroeg zit is dan ook om "de dode computerduif" te promoten.

‘Maar waar gaat dat boek eigenlijk over?’ vraagt de domme presentator. ‘Ik denk wat een sukkel. Het staat toch met grote letters op de omslag, over “de dode computerduif” natuurlijk.'

Wij begrijpen elkaar verkeerd.

Deel 2 klik hier

Jozef Bloks - Juli 2001 (Herschreven November 2009)

Dit (gedeeltelijk biografisch) verhaal dankt zijn ontstaan aan een interview dat hoedenontwerpster Caroline de Roy van Zuydewijn in 1993 gaf, in het AVRO radioprogramma "Early in the morning".

Uit het boek "De Hoedensalon 1" 2001