In dit museum staan circa ........ kunstwerken afgebeeld!

Als kunstenaar maak je in je leven nogal wat mee! Klik op een titel voor een verhaal.

Early in the Morning (deel 2)

'Dat komt waarschijnlijk omdat het ook zo verdomd early in the morning is en ik net van een Hoedenbal     kom. Wat gedronken, veel gedanst, erg laat geworden,’ zeg ik.                                                          Hij begrijpt het en vraagt vervolgens of ik veel van de wereld heb gezien en, of dat..., die ervaringen, de  vele reizen, in mijn boeken tot uiting komen?                                                                                   Ik antwoord dat ik het Hoge Veluwe type ben.                                                                                ‘Oh, is dat zo?’                                                                                                                          ‘Ja, dat is zo... bits ik hem toe.’                                                                                                    Hij vraagt nu aan de directeur van de eierfabriek hoeveel eieren hij per jaar produceert. Het balletdanse- resje schiet in de slappe lach. ‘Nou, die danst voorlopig geen pirouettje meer,’ denk ik bij mijzelf.         Het programma wordt zo wel een zooitje. Met mijn slaperige hoofd vertel ik dat ik de vorige dag voor de derde keer in mijn leven naar een echte kapper ben geweest.                                                      ‘Nou, dat klinkt spannend,’ zegt de presentator, die denkt dat hij zijn programma weer onder controle heeft. ‘Vertel!’                                                                                                                           Ondertussen komt er een lekkere gezellige scriptgirl binnen, met zo'n very early in the morning decolleté en een smalle taille en ze vraagt of we iets willen drinken.                                                          ‘Nou, doe mij maar een stevige Westmalle, maar wel een van 9,5 % graag, want een halve Vlaming needs a good breakfast.’                                                                                                                      Even later schenkt de gezellige scriptgirl een stevige trappist voor mij in, ik neem een flinke slok en begin te vertellen …de eerste vier jaren van mijn leven knipte er niemand mijn haren. Ik had een oudere broer en mijn moeder wilde graag een meiske. Ik was een peuter met een weelderige bos blonde krullen. Prachtige kleuter werd ik. Mijn moeder liet mijn krullen maar groeien en groeien. Iedereen dacht dat ik een meiske was. Wist ik veel? Achteraf denk ik dat daar de problemen zijn begonnen en dat ik daarom nu zulke vreemde verhalen schrijf. Die lange blonde krullenbol ging goed totdat ik naar de kleuterschool moest, met van die enge nonnen (ergens moet er nog een foto zijn dat ik een trommel bespeel in mijn eerste kleuterpunkband). De jongetjes op school lachten mij uit en trokken aan mijn mooie blonde krullen. Huilend kwam ik thuis. ‘Ik wil een jongetje zijn... ik wil een jongetje zijn!’, riep ik met tranen in mijn ogen. Ik neem weer een slok van mijn Westmalle van 9,5 % want ik krijg wel een erg droge bek van dat gelul, zo very early in the morning. De presentator zegt: 'ga door, ga door, het is een prachtig verhaal. Staat dat allemaal in “de dode computerduif”?’ Ik kijk hem vreemd aan en ga verder met drinken. Heerlijke Westmalle van 9,5 %. Maar goed…, mijn moeder wist dat ze fout zat. Ik was geen meiske maar een gezonde kleuter met een leuter (dat rijmt ook wel aardig, vind ik zelf). Ze pakte een enorme (botte) heggenschaar en knipte, met één snip, al mijn blonde krullen eraf. Nou... dat vond ik toen eigenlijk ook wel erg veel van het ene uiterste in het andere. Very abrupt, dus! Zo ben je een meiske en zo ben je een kale kleuter. Daarna scholden ze mij op school weer allemaal uit voor kale biljartbal; vieze skinhead; lelijke deurknop enz. Het is blijkbaar ook nooit goed. Tot mijn zesde jaar snoeide mijn moeder mijn haar zo af en toe (zeer willekeurig dus) wat met die botte heggenschaar bij.

Deel 3 klik hier

Jozef Bloks - Juli 2001 (Herschreven November 2009)

Dit (gedeeltelijk biografisch) verhaal dankt zijn ontstaan aan een interview dat hoedenontwerpster Caroline de Roy van Zuydewijn in 1993 gaf, in het AVRO radioprogramma "Early in the morning".

Uit het boek "De Hoedensalon 1" 2001