|
Als kunstenaar maak je in je leven nogal wat
mee! Klik op een titel
voor een verhaal.
Engelse damesbolhoed (verhaaltje
over een zeer bijzondere man)
Afgelopen vrijdag stapte er een haastig type (een man!), druk gebarend
de Hoedensalon binnen. Hij was behoorlijk groot en nogal dik (flinke
bierbuik, zullen we maar zeggen) en... hij droeg een overdadige
hangsnor. Ik schatte zijn leeftijd zo rond de veertig jaar. De man
vertelde dat zijn vriendin er vandoor was gegaan met zijn Engelse
damesbolhoed. Hij vertelde het op zo'n manier dat ik bijna in de lach
schoot. Meestal gaan vrouwen er met een andere man (of vrouw) vandoor
maar deze dame was er dus met ~zijn damesbolhoed~ vandoor gegaan, maar
goed. Hij moest aanstaande maandag naar een belangrijke gelegenheid
waarbij hij ~zijn damesbolhoed~ dus moest dragen maar... daar was dus
zijn vriendin mee vandoor. Hij had al vaker hoeden in de Hoedensalon
gekocht en ik moest hem helpen! De man kwam mij vagelijk bekend voor
maar goed... ik toonde hem een bolhoed (voor mannen) uit onze collectie
maar dat was natuurlijk niet wat hij bedoelde. Hij bedoelde een bolhoed
voor dames! Nou die hadden wij dus niet en ik wist eigenlijk ook niet
goed hoe zo'n damesbolhoed er nu uitzag. Nou, dat wist hij dus wel en
hij wist ook nog te vertellen in welke winkel ze die verkochten maar dat
was ergens in Londen en dat was te ver en bovendien als hij hem daar
zelf moest gaan kopen dan werd het wel een erg dure bolhoed. Tevens had
hij daar geen tijd voor. Terwijl hij dit wild gebarend vertelde werd
zijn hoofd steeds roder en roder en... hij werd duidelijk kwaad op mij.
De man veronderstelde eigenlijk al bij voorbaat dat ik hem niet wilde
helpen. En daar had hij natuurlijk wel een beetje gelijk in. Hij wilde
dus eigenlijk dat ik die winkel in Londen zou bellen en daar voor hem
die damesbolhoed zou gaan bestellen.
Aardig als ik ben, keek ik samen met hem nog een paar brochures van
hoedenfabrikanten door maar nergens verkochten ze zo'n Engelse
damesbolhoed als hij omschreef. Op mijn vraag of hij de maat wist en
welke kleur hij wilde kreeg ik geen antwoord. Bovendien, stel dat ik die
damesbolhoed zou bestellen dan had die mijnheer hem naar alle
waarschijnlijkheid toch niet op maandag, dat zou niet gaan lukken. Of ik
maar aan Caroline, die er dus (gelukkig!) niet was dit allemaal wilde
doorgeven want zij wist wél wat hij bedoelde en zij zou hem wél willen
helpen. Geïrriteerd haastte hij zich de winkel uit.
's Avonds vertelde ik het verhaal aan Caroline die haar wenkbrauwen
fronste en zoiets mompelde als: 'dus die man draagt zelf altijd een
damesbolhoed maar daar is nu zijn vriendin mee vandoor... vreemde
zaak?'
De volgende dag, ik had nog maar zojuist de winkel geopend, stond hij al
weer voor mijn neus. 'Wist Caroline wél welke damesbolhoed ik bedoel?'
vroeg hij. 'Nee,' antwoordde ik. 'Dus jullie willen mij gewoon niet
helpen! Nou dan moeten jullie het zelf maar weten, dan ga ik nu naar een
andere hoedenwinkel. Ik ga nu naar Londen!' En grommend stormde hij de
deur uit.
Jozef Bloks
November 2006
Gecorrigeerd april 2009
|
